Co zwiedzić i czego spróbować w Sassari?

Co zwiedzić i czego spróbować w Sassari i czy warto zatrzymać się na dłużej w mieście? Zdecydowanie tak !

A dlaczego? Już ci mowie….

• pomimo, ze Sassari jest drugim największym miastem na Sardynii, miastem studenckim nie należy do turystycznych i tłumnie odwiedzanych miejsc. A co z tego wynika: jest wciąż autentyczne i tanie ! Co nie oznacza, ze nie ma tutaj nic ciekawego do zobaczenia, wręcz przeciwnie !!! A co zajrzyj niżej…
• znajduje się rzut beretem od najpiękniejszych sardyńskich atrakcji min. od tzw. malej Barcelony czyli Alghero i jaskini Neptuna, przepięknego średniowiecznego miasteczka Castelsardo, od słynnych domus de janas czyli neolitycznych grobowców min. skala słonia i dom muzeum w Sedini; od plaży La Pelosa i bezludnej wyspy Asinara; od Bosy, no i kilkadziesiąt minut od najbliższych plaż. Położone w otoczeniu wzgórz porośniętych winnicami i gajami oliwnymi, z których słynie ta część Sardynii
• odbywają się tutaj dwa najważniejsze święta: procesja w tradycyjnych strojach Cavalcata Sarda w maju i święto religijne wpisane na listę dóbr niematerialnych UNESCO Candelieri, które odbywa się w sierpniu.

Troszkę historii….

Sassari-Tattari po sardyńsku to jedno z większych miast Sardynii, drugie tak dokładnie, zaraz po Cagliari z którym od wieków darło koty o prym na wyspie. Ale Sassari udaje tylko duże miasto, tak naprawdę to mała mieścina, gdzie czas się zatrzymał.

Początki miasta sięgają XI-XII w. Założone przez mieszkańców Turris Libisonis, dzisiejszego Porto Torres, którzy musieli brać nogi za pas i chronić się przed Saracenami, którzy często odwiedzali sardyńskie wybrzeża grabiąc niszcząc i porywając Sardyńczyków. Należało do Pizańczyków, Genueńczyków, Aragończyków i Sabaudczyków (władcy Piemontu). Sassari może poszczycić się statusem pól wolnego państwa (XIII-XIV w.), które rządziło się swoimi prawami spisanymi  w Statuti sassaresi. To tutaj został założony pierwszy uniwersytet na wyspie w XVII w. Z Sassari pochodzili tez słynni Sardyńczycy min. dwaj prezydencji republiki włoskiej : Antonio Segni– polityk i prezydent republiki włoskiej od 1962 do 1964 i Francesco Cossiga 1985-1992; Enrico Berlinguer– jeden z ważniejszych polityków XX w., sekretarz włoskiej partii komunistycznej.

Moje wędrówki po mieście…

Uwielbiam wędrować bez celu wśród sędziwych kamienic, które przypominają o minionych czasach i przyglądają mi się z góry. Każda z nich gdyby umiała mówić opowiedziałaby mi niejedną ciekawą historię. wypatruje wszelkich śladów przeszłości, które przypominają o świetności miasta i jej bogatej historii: herby widniejące na fasadach kamienic, arkady, okna…  Wścibiać nos w wąskie uliczki, zakamarki, zaglądać do starych kościołów, często prostych, w których nieśmiałe światło wpadające przez niewielkie okna tworzy niesamowitą atmosferę. w wielu z nich znajdziesz tez niesamowite skarby, tj. candelieri, ogromne drewniane świece, które są głównymi bohaterami podczas festa manna czyli sierpniowego święta. czasami usiąść i przyglądać się ludziom, zaczepić i wyciągnąć od nich ciekawostki o mieście. W mojej wędrówce towarzysza mi koty, które leniwie przechadzają się po zaułkach starego miasta niczym zaczarowani średniowieczni mieszkańcy. Dzień chyli się już ku końcowi, zmienia się światło, miasto zwalnia, robi się ciszej, z okien mijanych kamienic i kamieniczek dochodzą glosy i rożne zapachy. Jestem teraz w najstarszej części miasta, niskie kamienice, resztki starych murów miasta, dzisiaj jest mieszkanka kulturowa zamieszkiwana przez różne narodowości. Głosy dochodzące z podwórek, z klatek schodowych, z na wpół przymkniętych okien, miasto wciąż żyje. Ot po prostu wdychać cala piersią atmosferę miasta.

Wędrując uliczkami starego miasta, które niegdyś było otoczone średniowiecznymi murami przeniesiesz się w czasie kilkadziesiąt lat, a czasami i wieków 🙂 wstecz. Serce starego miasta znajduje się w pobliżu dworca kolejowego i z czasem rozrastało się i pięło w górę i rozrastało na boki, aż do dzisiejszego placu zamkowego, gdzie po zamku zostały dzisiaj tylko wspomnienia i podziemia. Miasto przecina corso Vittorio Emmanuele II, główna droga średniowiecznego miasta, która niegdyś nosiła nazwę Platha de Codinas.  Starówka czyli centro storico to plątanina wąskich uliczek, katedra, historyczne kamienice, place i placyki, ale tez XX wieczne drapacze chmur. Niesamowita i zróżnicowana mieszanka architektoniczna.

W górnej części miasta XX w. drapacze chmur, które zabrały miejsce wiekowym kamienicom, ponieważ nikomu nie były już potrzebne. Zastąpiono je nowoczesnymi budynkami, które miały podkreślić jak ważne i  nowoczesne jest miasto Sassari.

Drapacze chmur, widok z Piazza del Castello

Plac zamkowy, na którym nie ma już zamku, a pozostały po nim jedynie podziemne ruiny barbakanu, a za nim pnąc się dalej w górę przytłoczy cię widok ogromnego placu Piazza Italia, który jest teatrem jednego z ważniejszych sardyńskich imprez Cavalcata Sarda. Odbywa się ono w 3 weekend maja. Za początek tego święta uważa się 1899 rok. Upamiętnia wizytę ówczesnego króla Włoch Umberto I i królowej Margherity Sabaudzkiej, którzy przybyli do miasta na inaugurację pomnika Vittorio Emanuele II. Do miasta przybyli wówczas mieszkańcy Sardynii nawet z najbardziej odległych zakątków wyspy w tradycyjnych strojach pieszo konno i w traccas czyli typowych sardyńskich wozach przystrojonych na ta specjalna okazje. .

Cavalcata sarda obok Sagra del Redentore w Nuoro i Festa di Sant’Efisio w Cagliari jest jednym z trzech głównych festiwali na Sardynii, podczas którego możesz podziwiać piękne tradycyjne sardyńskie stroje.

Na większych placach miasta lub przed kościołami gromadki dzieciaków graja w piłkę

Największe święto Sassari La Faradda di li candareri

La Faradda di li candareri nazywana po prostu Faradda lub Discesa dei candelieri to festiwal odbywający się w Sassari w wieczór przed świętem Wniebowzięcia Matki Bożej czyli 14 sierpnia i jest najważniejszą i najbardziej odczuwaną przez ludność procesją religijną i jedną z najbardziej prestiżowych wydarzeń na Sardynii. Mam wielu znajomych z Sassari i wszyscy zgodnie twierdzą, ze jest to jedno z najbardziej wyczekiwanych świąt. Przygotowania trwają prawie cały rok. Od 2013 roku święto to zostało wpisane na listę UNESCO, a jest obchodzone od 1652 r. w podzięce Matce Boskiej, która uratowała miasto przed zarazą.

Jeśli pojawisz się w mieście w tych dniach zostaniesz pochłonięty przez wesoły tłum, muzykę, zobaczysz niesamowite sceny tj grillowanie na placach tradycyjnych dan i czeka cię zabawa aż do świtu. Procesja ogromnych świeczników to taneczna procesja, w której „świeczniki” (czyli symboliczne świece w postaci dużych drewnianych kolumn) niosą na ramionach przedstawiciele różnych średniowiecznych cechów miasta (gremi). Procesja zaczyna się z placu zamkowego- Piazza Castello, dociera do Piazza Azuni i dalej wzdłuż Corso Vittorio Emanuele II aż do Porta Sant’Antonio i przez Corso Francesco Vico do kościoła Santa Maria di Betlem.

MIASTO CIRCOLI 

Błądząc uliczkami napotykam wiele circoli czyli małych lokali, a właściwie są to kółka kulturalne. Podobno jest ich 150 na starówce. Większość z nich to ukryte miejsca, do których trafisz tylko z lokalsami, a inne można łatwo odnaleźć włócząc się po starym mieście. Charakterystyką takich miejsc jest skromność, są to miejsca, gdzie zatrzymał się czas. Na co dzień są miejscem spotkań na pogawędkę, partyjka w karty szklaneczkę wina starszych mieszkańców Sassari. Często organizują wiele ciekawych ewentow kulturalnych, są esencja prawdziwej Sassari. Wiele z circoli są głównymi bohaterami grillowania podczas święta Candelieri. A co grillują? Jedno z tradycyjnych Sassari dan zimino. Często odbywają się pomiędzy nimi konkursy o najlepsze zimino ! Najstarsze circolo ma już ponad 70 lat i zwie się Raggio d’oro.  Zwykle wejście maja osoby z karta stałego bywalca lub wtajemniczeni.  Zatrzymałam się przed jednym z nim na pogawędkę z jednym z jego stałych bywalców. Ruszam dalej…. Pomiędzy wysokimi budynkami wznoszonymi przez wieki pojawia si skrawek nieba, które w promieniach zachodzącego słońca przybiera purpurowe barwy.

FAINè 

Znikam w plątaninie ulic, idę odszukać miejsce, gdzie kiedyś jadłam najlepsze Faine czyli ciecierzycowy placek z cebula. Lokal to Faine u Benito. Fainè Da Benito, Via Sant’Apollinare 37/A. Fainè, to taki street food, jak zwykło się mówić na szybkie jedzenie ( celowo nie używam fast food, bo to nie ma nic wspólnego z niezdrowymi fast foodami). Mąka z ciecierzycy, woda i sól z dodatkiem cebuli, kiełbasy lub grzybów tworzy jeden z najbardziej znanych przysmaków w Sassari. 

 

Fainè podobno przywędrowało tutaj z Genueńczykami, ale kiedy? Czy było to już w średniowieczu czy dopiero na początku XX w. nie jesteśmy pewni. Faktem jest, że na początku 1900 r. pierwszy bar fainè otworzył Genueńczyk o ciekawym imieniu Baciccia na via Usai. Później kolejni. A w latach 50 za jego przykładem poszli również mieszkańcy Sassari. Pierwsze bary przypominały bardziej bary take away, a dopiero później pojawiły się stoliki i krzesła. Zwykle prosty rustykalny wystrój i długa kolejka. Ale pamiętajcie, ze fainè dostaniecie tylko od października do kwietnia i zwykle w porze wieczorowej ( od 19:00). Dlatego właśnie warto odwiedzić Sardynię poza sezonem:-) Dla pysznego pachnącego fainè !

Wędrówki ciąg dalszy…

Wędrując dalej znalazłam się na niewielkim zaniedbanym placu z fontanna na środku. Mówią, że to tutaj narodziła się średniowieczna Thatari. Porzucony wózek na zakupy, z garścią śmieci w środku. Kręcę się w kółko, zaglądam w uliczki biegnące na prawo lewo i wybieram jedna z nich i… Idę dalej przed siebie, tym razem pod górkę w kierunku katedry. I tam gdzie poprowadzi mnie ciekawość. Takie eksploracje, oczywiście bez mapy to mega frajda dla mnie. Uwielbiam odkrywać, wędrować z głową i nosem zadartym w górę, szukając w każdym kamieniu śladów przeszłości, ale i nasłuchiwać odgłosów zapadającego w sen miasta, rozmów dobiegających z niedomkniętych drzwi, okien; obserwować mieszkańców zaabsorbowanych w codziennym życiu.

Jaka atmosfera panuje w mieście? Typowa dla południowej Italii i większych miast … Dialekty i języki: sassarese, senegalski, rumuński, pakistański i inne przeplatają się tworząc barwna paplaninę. Ubrana na czarno kobieta wraca z siatkami pełnymi zakupów, powoli miasto ogarnia cisza, grupa chłopców gra w piłkę przed najstarszym kościołem Sassari Sant’Appolinare. A ja, wędruję dalej. Jestem już przed katedrą San Nicola. Cudowna barokowa fasada, z której trzech świętych San Gavino, San Genuario i San Proto i sam San Nicola spoglądają na mnie. O zachodzie słońca jest jeszcze piękniejsza, biały wapienny kamień nabiera żółto- pomarańczowych barw. Na ławce przed katedrą , szepcze zakochana para, w barze obok katedry przy stoliku, wesoło rozmawia grupka nastolatek. Ja idę dalej… wracam na główną ulice dzisiaj corso Vittorio Emanuele II, która dzieli średniowieczne miasto na pół i ginę w wąskich uliczkach po drugiej stronie. Kolejny kościół, tym razem San Donato, troszkę młodszy, później via Lamarmora, która zwana jest potocznie długą carrera longa. Mijam porta Rosello, jedną z 4 średniowiecznych bram wiodących do miasta. W oddali purpurowe niebo, kościół Santa Trinità, gdzie znajdują się 2 świeczniki candelieri. Schodzę szeroka rampa łagodnych schodków do jednej z najsłynniejszych fontann w mieście, która jest zresztą symbolem miasta Fontana di Rosello. Jeszcze kilkadziesiąt lat temu dostarczała ona wody całemu Sassari.

PLAC TOLA I PAN ŁOSOŚ 

Brnę przed siebie, pod górkę i nagle znajduje się na placu Tola. Salon miasteczka, tutaj jeszcze gromadka dzieciaków gra w piłkę i kopie biednego Pasquale Tola w golenie. Już ktoś wylał na jego twarz żółta niezidentyfikowana ciecz wosk, farba?? Przyglądam się, zapisuje obrazy w głowie i napawam się tymi widokami, które przypominają mi beztroskie dzieciństwo. Starsze osoby siedzą na ławeczkach wokół placu, młodzi w barach i popijają rzemieślnicze browary.

 

Teraz kieruje moje kroki w kierunku Taberna Santona. Chyba jest tam jakiś magnes, bo za każdym razem jak tutaj jestem zatrzymuje się i przyglądam z każdej strony temu ciekawemu lokalowi. Może to te prążkowane biało-czerwone baldachimy nad oknami, a może rustykalny wystrój. Zatrzymuje się przed, w przyzwoitej odległości i widzę scenę jak z filmów z lat 40. Elegancko ubrany pan w kamizelce i bereciku z antenka nachyla się nad jednym z dwóch swoich gości. Chce zrobić zdjęcie, ale patrzy w moja stronę.

Ok czyli już mnie złowił :-). Podchodzę bliżej, wnętrze rustykalne, zaczarowane. Przed wejściem menu wywieszone na murze i pan w bereciku wyrasta przede mną. Z uśmiechem na twarzy mówi, ze menu, które czytam zmienia się każdego dnia. Dzisiaj miał ochotę przygotować właśnie to i takie tez produkty kupił. I tłumaczy mi każde danie z osobna, ja już przy drugim się gubię :-). Wchodzę, ponieważ jestem głodna historii tego pana i miejsca. Ach ta ciekawość. Daje mi miejsce Amsterdam 🙂 czyli duże okno z widokiem na ulice. Wewnątrz proste stoliki, kamienne mury, cudowna podłoga ( oryginalna) i 2 dwóch panów. Brakowało tylko dorożki na zewnątrz i atmosfera niczym z XIX -wiecznej Sassari. Zaczarowane miejsce i ciekawa historia pana Łososia. Dlaczego pana Łososia, bo jak powiedział jak ktoś urodził się łososiem i ciągle idzie pod prąd, nie bedzie pstrągiem. Chłopak obok stwierdza, że to chyba miejsce dla łososi 🙂. Zresztą bardzo trafne! I już wiem dlaczego mnie tak tam ciągnęło tutaj!!! Bo, oczywiście ja też jestem łososiem. Ciągle pod prąd i na przekór. No, bo przecież nudno iść jak wszyscy, prawda?

Atmosfera super, 3 osoby, każda przy innym stoliku, ale rozmawiamy razem. Wino podane w brzuchatych butelkach rodem z Toskanii tzw. fiasco. Biorę czerwone, i jak na łososia przystało, dostaje czerwone bovale, bo zwykle to domowe, które dostaniecie w Sassari to Cagnulari. I 3 miseczki różnych potraw do spróbowania ( 5 eur jedna). Kuchnia prosta domowa, ziemniaki, karczochy, cukinie, chleb, kapusta i oliwki. Tylko bakłażana mi brakowało do kolekcji.

Na trawienie Pan Łosoś zaprasza na kieliszeczek własnej mirtowej nalewki. Oj trzeba, bo jak napisałam głodna nie byłam, musiałam zjeść wszystko, no bo nie wypadało zostawić pełnych miseczek i mirto było bardzo potrzebne na trawienie.

SMAKI SASSARI 

…bo Sardynia to kontynent, koniec i kropka.

Było już o fainè, ale na fainè nie kończą się zaskakujące smaki Sassari. Jeśli chcecie spróbować dań typowo z Sassari koniecznie spróbujcie ślimaki. 

Ciogga tak nazywane są tutaj ślimaki. Gotowane z ziemniakami, czosnkiem i pietruszką, z sosem, ale także z nadzieniem z bułki tartej, serem pecorino i sosem pomidorowym, są zawsze wyjątkowa podróżą smakową. Mniejsze są zwane Ciogga minuta, czyli małe ślimaki, które gotowane są z czosnkiem i solą, a następnie wysysa się je z muszelek. Większe ślimaki Ciogga grossa są przygotowywane z pikantnym sosem lub pieczone z bułką tartą, serem, czosnkiem i pietruszką nazywane Coccoi. Monzette z zielonkawą skorupą i białą „czapką” są smażone z olejem, czosnkiem i pietruszką. Ta specjalność można znaleźć w restauracjach i typowych trattoriach.

W pierwszym tygodniu sierpnia ( 2017 we wrześniu) organizowany jest konkurs Złoty Ślimak. Wygrywa ta drużyna, która wyssie najwięcej ślimaków. Zobacz jak wyglądała jedna z ostatnich edycji Ciogghitta d’oro. 

Kolejnym tradycyjnym specjałem jest ZIMINO: są to podroby cielęce, umyte w wodzie i occie, pocięte na kawałki i grillowane. Najlepiej smakuje ciepłe. Przez ok. 10 lat było produktem zakazanym przez Unie Europejską, jak nasz casu marzu czyli ser z robakami. Dziś już dostaniemy zimino bez problemów, a nie spod lady jak do niedawna miało miejsce. Zobaczcie jak protestowano przeciw zakazowi.

CORDULA: flaczki owinięte jelitem jagnięcym, które jest uprzednio dokładnie umyte, następnie moczone w wodzie i occie. Po wysuszeniu flaczki są wiązane sznurkiem i zwykle grillowane. Jest to jedna z najpopularniejszych potraw w regionie Sassarese-Romangia, ale także w innych częściach Sardynii.

Zupa z ciecierzycy i kopru włoskiego: ciecierzyca + koper włoski (najlepiej ten dziko rosnący) + posiekana cebula: solimy i podsmażamy na oliwie z oliwek. Są tacy, którzy dodają makaron i świeżą rozgniecione pomidory.

Favata: jest to jedna z gastronomicznych specjalności Sassari. jest to zupa, którego głównymi składnikami jest suchy bob (wcześniej namoczony), kapusta, dziki koper włoski i mięso wieprzowe w różnej postaci ( kiełbasa, boczek, słonina, żeberka itp) Favata powinna być podawana w głębokim naczyniu, w którym wcześniej umieszczono kilka plasterków tostowego chleba.

SZLAKIEM MUZEÓW

W Sassari istnieje kilka ciekawych muzeów, które tworzą jedna sieć THAMUS.

Należą do niej:

• Museo della città Palazzo di città niewielkie muzeum opowiadające historie Sassari, które znajduje się w budynku teatru

Muzeum historii Sassari 

• PALAZZO DUCALE Le stanze e le cantine del duca.

Dzisiaj znajduje się tutaj ratusz, niegdyś należała do jednej z bogatszych rodzin w Sassari. Część ratuszu jest otwarta dla zwiedzających. Można zwiedzić min. pokoje i piwnice księcia Asinary Antonio Manca

• BARBAKAN to tylko to co pozostało ze średniowiecznego zamku wybudowanego przez Aragończyka. Obecnie jest zamknięty dla turystów, trwają prace. Można mu się przyjrzeć tylko przez oszklone zabudowanie.
• FONTANA DI ROSELLO 

Niegdyś jedno z najważniejszych źródeł w mieście, które dostarczyło wody całemu średniowiecznemu Sassari.

 

POZA MIASTEM: warto zobaczyć przednuragijski ołtarz Monte d’Accoddi i nekropolie domus de janas Montalè 

Ceny i godziny otwarcia do wszystkich obiektów muzealnych, które tworzą THAMUS

• MUZEUM ARCHEOLOGICZNE

Chcesz poznać historię Sassari i Sardynii koniecznie zajrzyj do jednego z najważniejszych muzeów archeologicznych na wyspie muzeum archeologicznego Sanna na ulicy Roma ( chwilowo zamknięte)

• Museo Brigada Sassari to muzeum opowiadające historię jednej z najbardziej walecznych brygad włoskich. Pulk 151 i 152, które powstały na Sardynii i wsławiły się na froncie podczas I Wojny Światowej.

PUNKT INFORMACJI TURYSTYCZNEJ 

Punkt informacji turystycznej znajduje się w budynku teatru Teatro Civico, wejście od strony via Satta. Uwaga zamknięte w niedziele. Na stronie TURISMO SASSARI znajdziesz mapki miasta i okolic. Ściągnij mapę w pdf. 

GDZIE SPAŁAM

Polecam Ci mini apartament na ulicy via Lamarmora 58 u Pierluigiego. Super dla pary. Niewielki aneks kuchenny, łazienka z prysznicem, pralka i w centrum miasta. Minusem może być parking. Trzeba zaparkować przy kościele Santa Trinita ( fontanna Rosello), ale do apartamentu jest stad 3 minuty pieszo. Możesz zarezerwować przez booking ( wyższa cena) lub przez stronę bed & breakfast, gdzie znajdziesz też bezpośredni kontakt z właścicielem B&B

 

W samym centrum miasta pokoje u króla 🙂 czyli B&B Sardinia Re Guest House Via Carlo Alberto, 36. Ja spałam w jedynce. Jest wszystko to co potrzeba, łazienka na korytarzu wspólna.

GDZIE JADAM, JAK JESTEM W SASSARI

W mieście znajdziecie: tysiące pizzerii, kebab bary, nawet grecka kuchnie. ale będąc w Sassari koniecznie musicie spróbować ich wyjątkowej kuchni. Charakterystyka Sassari są restauracje-kluby, czyli oprócz wyszukanych czasami prostych dań, elementem dominującym jest muzyka, sztuka, literatura.

Il Vecchio Mulino,  Via Frigaglia, 5 vicolo chiuso Via Maddalena, 51 

Coś dla duszy i dla ciała 🙂 Jeśli szukasz dobrej restauracji i muzyki to jest to jedno z moich ulubionych miejsc. Niespotykany klimat, sympatyczni właściciele i personel. W Starym Młynie poczujesz się tutaj jak w domu. Byliśmy u nich również gośćmi z naszym sardyńskim slow food prezydium Sa Pompia. Jest to enokulinarny krąg kultury sztuki, muzyki i literatury, który proponuje typowe dania kuchni Sassari w rozsądnych cenach. Restauracja znajduje się kilka kroków od katedry w samym sercu Sassari, wystrój jest rustykalny i zadbany w najdrobniejszych szczegółach.

 

Le botticelle di Bacco 

Niewielki lokal ze stolikami na zewnątrz. Bardziej bar niż restauracja, ale oprócz win i piwa oferują lekkie dania z różnych stron świata. Ja próbowałam La burrata, która wam gorąco polecam. Nie jest to sardyński przysmak, pochodzi z Apulii, ale warto wydać 10 eur i posmakować tego miękkiego sera, który rozpływa się w ustach. Do sera są ziemniaki zapiekane w piekarniku, cukinie, bakłażan i zielona sałata. Pycha. Ostatnio spróbowaliśmy również danie z grillowaną wołowiną ( zapomniałam jak się nazywało). Nie przepadam za mięsem, ale to było rewelacyjne.

Sale e Pepe Via Maurizio Zanfarino, 40,

Pokazał nam to miejsce Paolo Costa z Sassari ( ten od Heart of Sardinia). Nie wiem jak wy, ale ja uwielbiam takie miejsca. A dlaczego, bo po pierwsze półki uginają się od najlepszej jakości produktów. Nie tylko sardyńskich, ale włoskich, francuskich czy angielskich. Raj dla podniebienia. Znajduje się z dala od średniowiecznego centrum Sassari, ale warto tam podeptać lub podjechać na podróż eno piwno gastronomiczna :-).  Tutaj Pieprz i sól na facebook, bo tak brzmi nazwa tego miejsca po polsku facebook 

 

Pizzeria da Marcellino , corso Vittorio Emanuele 51

Niewielka pizzeria na głównej ulicy miasta. Głownie pizza na wynos, ale tez proste dania tj. lasagna, zapiekane ziemniaki, parmigiana.

Abetone Music Bar 

Tutaj, też coś zjecie, głownie kanapki ( panini), ale zaglądam tutaj po posiłek dla duszy :-). Często organizują ciekawe wieczory kulturalne i koncerty. Maja rzemieślnicze piwa min. Marduk z naszych okolic i dobre bułki. Pytajcie o sexy pompia- jasne piwo o smaku naszego cytrusa Sa Pompia.

A TUTAJ SIĘ WYBIERAM

Polecono mi te miejsca, ale jeszcze nie zdążyłam sprawdzić. W pierwszych dwóch miejscach dostaniecie głównie typowe dania z Sassari. W Panefrattteria są już dania bardziej z interioru wyspy.

Trattoria da Leo il piccolo club 

W centrum miasta znajduje się jeden ze słynnych circoli, troszkę odpowiednik naszych dawnych klubów. Zwykle są to miejsca zamknięte dla osób z zewnątrz. Musisz być posiadaczem klubowej karty, aby skorzystać z ich usług. Ale nie wszystkie maja takie wymagania i u Leo wejdziecie bez problemów. Je się da dio, czyli bosko. Same lokalne specjały. Nie może tutaj zabraknąć ślimaków.

Trattoria Zio Martino, Via Giovanni Marghinotti, 32,

Poza centrum miasta, jedna z historycznych i lepszych trattorii w mieście. Często organizowane są tutaj wieczorki tematyczne. Ten weekend należy do ślimaków w różnych odsłonach. Konieczna rezerwacja. Jeszcze nie zdążyłam tam zajrzeć, ale już polecam. Jak tylko uzupełnię lakune bedzie relacja i zdjęcia 🙂

Panefratteria 

Tutaj robią moje ulubione danie z regionu Barbagia – Pane Frattau, koniecznie spróbuj !

Re|Mi 

Bardzo dobra i droższa pizzeria. Pizza zrobiona z najlepszych składników, warto zajrzeć tutaj chociaż raz.

Trattoria Zia Forica Sassari
Zia Forica to typowa trattoria sassarese, która oferuje proste i smaczne dania w naprawdę przystępnych cenach.

Restauracja powstała w samym sercu historycznego centrum Sassari, jest urządzona w stylu rustykalnym i ma niewiele miejsc.

Kilka restauracji i pizzerii, gdzie tez dobrze zjesz:

kuchnia lokalna: 

• Ristorante Faine’ Sassu, Via Usai, 17 Tel (+39) 079 236402.
• Le Due Lanterne, Via Mercato, 28 Tel (+39) 329 4261706
• Retrò Ristorante Pizzeria – Via Antonio Canopolo, 2 Tel (+39) 079 231211
• Trattoria L’Assassino, Via Pettenadu,18, w centrum miasta

Fainè Sassu, Via Usai 10/A, +39 079 236402

• Tritus Spaghetteria – (pizza, kuchnia lokalna i ryby) Via Giorgio Asproni, 2 Tel (+39) 079 274052.
• Il Macao Ristorante – (dania z grilla, kuchnia lokalna, pub) Via Alceo Catalocchino, 65 Tel (+39) 328 809880.
• Borgo di Torre Tonda – (pizza i kuchnia lokalna) Via Torre Tonda, 24/26 Tel (+39) 333 8513317 TANIE OBIADY 
• Spaghettoria S’Artea – (kuchnia lokalna i ryby, owoce morza) Via Arborea, 2/B Tel (+39) 079 4922209.
• Ristorante Pizzeria Montecristo – (kuchnia lokalna i ryby) Via Arborea, 4/B Tel (+39) 345 8116828.

Przypominam tylko, że jak wiekszosc restauracji we Włoszech u nas też otwierają w porze obiadowej od 12:00 do 14:30 i wieczorem od ok 19:00 do 22:30. Zwykle do cen trzeba doliczyć tzw. coperto od 1 eur za os.

Gdzie na dobre rzemieślnicze piwo?

Kilka fajnych knajp jest wokół placu Tola, my byliśmy min. tutaj Il Caimano Distratto  i w BirrAjò